Η Ελίντα, παγιδευμένη σε ένα γάμο χωρίς έρωτα με τον γιατρό Βάνγκελ, έλκεται ακατανίκητα από την θάλασσα. Η εμφάνιση ενός μυστηριώδους ξένου με τον οποίο τη δένει ένα τρομερό μυστικό την φέρνει αντιμέτωπη με το παρελθόν της και τον πόθο της για την ελευθερία και το άγνωστο…
Μέσα από μία σύγχρονη οπτική, η παράσταση εστιάζει σε μία γυναίκα παγιδευμένη ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασία που της δίνεται η ευκαιρία να ακολουθήσει τα όνειρά της. Μία σύγχρονη γοργόνα – όπου άλλωστε παραπέμπει και ο αυθεντικός τίτλος του έργου στα Νορβηγικά  – που καλείται να διαλέξει ανάμεσα στις σειρήνες της στεριάς και της θάλασσας.

Το έργο είναι μια σύνθεση του Ερρίκου 6ου  (Α',Β',Γ' μέρος) και του Ριχάρδου 3ου  του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, που τέμνονται από τον κοινό ιστορικό άξονα του «Πολέμου των δύο Ρόδων» στη μεσαιωνική Αγγλία, από τη νεοσύστατη ομάδα 1272.
Τρεις βασιλείς στο θρόνο της Αγγλίας σε μια εποχή εμφύλιου σπαραγμού γνωστού και ως Πολέμου Των Δύο Ρόδων. Δολοπλοκίες, ψέματα και στυγερές δολοφονίες, γυναίκες πολεμόχαρες, ελέω ονόματος  αδίστακτοι  ηγεμόνες ανίκανοι και λάγνοι.
Μια ασταμάτητη ροή βασιλικών στέψεων, συνομωσιών, θανατικών εκτελέσεων (δημόσιων και κρυφών). Πίσω από τους επεκτατικούς ή θρησκευτικούς πολέμους, τις εθνικιστικές εξάρσεις και τη φανατική πίστη στους Καίσαρες, δεν κρύβονται μόνο κοινωνικά, οικονομικά ή πολιτικά κίνητρα. Υπάρχει και πλήρης έκλειψη του λογικού. Ένα εξωφρενικό καρναβάλι για την Ιστορία. Ένα έργο για τη ρύπανση της συνείδησης.

Παράξενα πλάσματα με χάρτινα κεφάλια, δαίμονες, κλόουν, τέρατα, ιερείς σε παροξυσμό, λιοντάρια και θηριοδαμαστές, αντικείμενα που αυτονομούνται, γραφικοί γείτονες δένονται και συγκρούονται, πολεμούν και συμφιλιώνονται, χτίζουν και καταστρέφουν έναν αλλοπρόσαλλο κόσμο - πάνω-κάτω, η ιστορία της ανθρωπότητας!.. Πότε άρχισε όλο αυτό; Και είναι αλήθεια ότι τελειώνει;  Η Εταιρεία Θεάτρου Χώρος από την Θεσσαλονίκη συνεχίζει την αναζήτησή της σε θεατρικούς κώδικες, που ξεφεύγουν από την κλασική θεατρική σύμβαση. Μέσα από τις πρόβες και χωρίς καθόλου λόγο αλλά μόνο με κίνηση, η Εταιρεία Θεάτρου Χώρος δημιουργεί ιστορίες τις οποίες «κρυφοκοιτάμε» από το παράθυρο με άξονα τις ανθρώπινες σχέσεις που παραμένουν οι ίδιες εδώ και χιλιάδες χρόνια

Ύστερα από «στάσεις» σε διάφορες πόλεις ανά τον κόσμο η ιστορία της Αμερικανίδας ακτιβίστριας Rachel Corrie μεταφέρεται τώρα στο ΔΩΜΑ του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Μία ιστορία που συγκλόνισε και προβλημάτισε την παγκόσμια κοινότητα αποτυπώνοντας τη βία της σύγχρονης εποχής. Μία παράσταση που προκάλεσε δημόσια αντιπαράθεση και απαγορεύτηκε στη Νέα Υόρκη. Ένα θέατρο ντοκουμέντο που «μιλάει» την αλήθεια. Πόσο κοστίζει άραγε κάτι τέτοιο; Για τη Rachel κόστισε μία ζωή…
Υπάρχουν έργα που γίνονται για το θέατρο. Υπάρχουν, όμως και έργα που γίνονται στο θέατρο, για να μας κινητοποιήσουν να πάρουμε θέση σε ζητήματα που έχουμε συνηθίσει να προσπερνάμε, γιατί «έτσι ορίζουν οι καιροί». Το έργο «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie» ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Πρέπει, απλώς, να παίζεται, για να μαθαίνει ο κόσμος τι συμβαίνει και δε γίνεται γνωστό. Αφορά στην πραγματική ιστορία του παλαιστινιακού λαού που εδώ και 60 χρόνια βρίσκεται σε απόγνωση εξαιτίας της διεθνούς συγκυρίας. Είναι η πραγματική ιστορία μιας κοπέλας που βρήκε το θάρρος να περάσει στην απέναντι όχθη και να δει την αλήθεια της άλλης πλευράς με τα δικά της μάτια… και τελικά δολοφονήθηκε…Ήταν ηρωίδα; Ήταν τρελή;
Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στο Royal Court Theater του Λονδίνου το 2005, σε σκηνοθεσία του Alan Rickman, όπου και σημείωσε τεράστια επιτυχία, αποσπώντας το βραβείο «London Theatergoers’ Choice Award» για την «Καλύτερη Θεατρική Παράσταση», «Καλύτερη Σκηνοθεσία» και «Καλύτερη Σόλο Ερμηνεία». Παίχτηκε έκτοτε σε πολλά θέατρα της Αγγλίας και της Αμερικής, καθώς και σε πολλές άλλες χώρες παγκοσμίως, όπως την Αυστραλία, το Μεξικό ακόμα και το Ισραήλ. Το έργο τιμήθηκε με πολλά βραβεία και διακρίσεις ανά τον κόσμο, ενώ αξιοσημείωτη παραμένει η ακύρωση - για το φόβο πολιτικών αντιποίνων - προγραμματισμένων παραστάσεων στη Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι και το Τορόντο.

Έχοντας μόλις εγκαταλείψει μία ακόμη από  τις ερωμένες του, ο Δον Ζουάν  συνεχίζει να προκαλεί τον συντηρητικό  περίγυρό του, αμφισβητώντας  καθιερωμένους θεσμούς  και παραβιάζοντας  κοινωνικά ταμπού. Με την ακαταμάχητη  γοητεία του και το κοφτερό, ασυμβίβαστο πνεύμα του, ξεπερνά κάθε εμπόδιο, εκθέτει τους εχθρούς του και κλονίζει την παραδοσιακή ηθική. Σε μια επίδειξη υψηλής αυτοπεποίθησης  επιχειρεί να προκαλέσει ακόμη και τον Θεό. Θα καταφέρει να ξεφύγει αλώβητος και απ’ αυτήν την αναμέτρηση; 

Το πρόγραμμα του CineDoc περιλαμβάνει σημαντικά ντοκιμαντέρ που έχουν προβληθεί σε μεγάλα Φεστιβάλ όπως, μεταξύ άλλων, η ταινία Garbage Dreams, που έκανε την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ του Άμστερνταμ IDFA 2009, υποψήφιο για το Οσκαρ 2010, El Systema που εντυπωσίασε στην τελετή έναρξης του Φεστιβάλ της Nyon, και Glenn Gould: Genius Within που προκάλεσε αίσθηση στο Φεστιβάλ του Toronto 2009.

Οι προβολές διοργανώνονται από το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, σε συνεργασία με την διοργανώτρια του LA Greek Film Festival, Αύρα Γεωργίου και την Anemon Productions. Η διοργάνωση γίνεται σε συνεργασία με το δίκτυο Μεσόγειος ΣΟΣ.

Διαφορετικές μορφές ρωσικής τέχνης - κινηματογράφος, ζωγραφική, φωτογραφία - συναντιούνται σε ένα χώρο και σας παρουσιάζουν εκφράσεις της ρωσικής κουλτούρας, καθώς και της πολιτικής και κοινωνικής διαμόρφωσης της σύγχρονης Ρωσίας μέσα στο χρόνο.

Μία φορά το μήνα (ημέρα Τετάρτη) θα προβάλλονται στον κινηματογράφο Ίλιον κλασσικά και σύγχρονα αριστουργήματα της ρωσικής 7ης τέχνης. Η προβολή των ταινιών θα συνοδεύεται από παράλληλες δράσεις στο φουαγιέ του κινηματογράφου, όπως έκθεση ζωγραφικής ή φωτογραφίας Ρώσων καλλιτεχνών και παρουσίαση της ρωσικής κουζίνας.

Πρόγραμμα Προβολών:

20 Ιανουαρίου 2010

«Ο αιχμάλωτος του Καυκάσου» του Σεργκέι Μποντρόφ (1996)

17 Φεβρουαρίου 2010

«Αποξένωση» του Αντρέι Ζβιαγκίντσεφ (2006)

10 Μαρτίου 2010

«Πέντε  Βράδια» του Νικίτα Μιχάλκοφ (1978)

14 Απριλίου 2010

«Σολάρις» του Αντρέι Ταρκόφσκι (1972)

05 Μαΐου 2010

«Μερικές  μέρες από τη ζωή  του Ομπλόμοφ» του Νικίτα Μιχάλκοφ (1979)

Ένα δευτερόλεπτο μετά κοιτώ το εισιτήριο μου… Ψάχνει μια θέση για την παράσταση του Τζέιμς Τιερέ (James Thierree)... Μόλις βγω στην επιφάνεια της γης, τουλάχιστον τριάντα άτομα κρατάνε τα ίδια πανομοιότυπα άσπρα χαρτάκια. Μάταια...τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί εδώ και μήνες... κι εγώ είμαι απλώς τυχερή, η φίλη μου είχε αρχικά άλλο συνοδό, ο οποίος, ευτυχώς για μένα, πούντιασε,-βλέπετε η πόλη του φωτός παρά τη διεθνή ακτινοβολία της παραμένει παγωμένη...
Η παράσταση του Τζέιμς Τιερέ, άρτια και ονειρική, δικαιολογεί απόλυτα τον ενθουσιασμό του κοινού. Μόνος στη σκηνή με συντρόφους κυρίως θαλάσσιες υπάρξεις αλλά και πλάσματα χιμαιρικά, σ’ ένα σπίτι-καράβι με πανιά, μας ταξιδεύει σε τόπους σκοτεινά παραμυθένιους...
Στο πρόγραμμα της παράστασης γράφει : « Θα ήθελα σήμερα, σ’αυτή τη σελίδα, να μη σας διηγηθώ την ιστορία του Ραούλ. Μου επιτρέπετε...; Θα ήθελα αυτό το βράδυ να σας μεταμορφώσω σε σκιές και να σκορπίσω  σαν τον τσουχτερό άνεμο στα πρόσωπα σας, το εύθραστο σκηνικό μου... Με παρακολουθείτε;...»  Και καταλήγει  «καθώς δεν ελέγχω τίποτα πραγματικά. Αλλά και τίποτα δε μας ελέγχει. Τουλάχιστον, το ελπίζω... »

Η εξομολόγηση ενός μοναχικού ανθρώπου στο κέντρο μιας ουτοπίας θα μπορούσε να είναι η ιστορία του Ραούλ. Ο Τζέιμς Τιερέ διεκδικεί επάξια το ρόλο του δημιουργού ενός ονειρικού θεάτρου -χάρη επίσης στις φανταστικές υπάρξεις που κατασκευάζει η μητέρα του Victoria Chaplin- αλλά κι εξίσου απαιτητικού σε σωματικό επίπεδο. Αρχικά, ακροβάτης, κλόουν δεν εγκαταλείπει το αγαπημένο του τσίρκο, το στολίζει με χορευτικά βήματα που απαξιώνουν τη βαρύτητα.
Η μουσική του Βιβάλντι και του Σούμπερτ συνοδευόμενη από ηλεκτρικές ενορχηστρώσεις εντείνει τη συγκινησιακή δυναμική της παράστασης, η οποία ωστόσο δεν παύει να διανθίζεται από κωμικά επεισόδια άξια του oνόματος του παππού Σαρλό.

Από τον εντυπωσιακό μηχανικό εξοπλισμό του «Raoul » στην παντοδυναμία των αντικειμένων του « L’immediat » το τσίρκο δείχνει την επιρροή του άψυχου κόσμου στη ζωή μας – τελικά ίσως όχι και τόσο άψυχου, τουλάχιστον όσον αφορά τις δυο παραστάσεις. Αν και η παράσταση του Camille Boitel (Καμίγ Μπουατέλ) μπορεί να φαίνεται πιο ανάλαφρη και αστεία καταστροφική, δεν παύει κι αυτή με τον τρόπο της να αντικατοπτρίζει το παρόν και την αποτυχία του σύγχρονου ανθρώπου να ορίσει τη ζωή του. Επί σκηνής, ένα πλήθος από αντικείμενα, ξεβρασμένα στην ξηρά σαν από ναυάγιο, σπασμένες καρέκλες, ξεκοιλιασμένα στρώματα, καταστραμμένα ντουλάπια. Και οι κάτοικοι αυτού του κόσμου, ναυαγοί ενός κόσμου σε αποσύνθεση συνεχίζουν παρά τις δυσκολίες, ισορροπώντας στο κενό –λαμπερή στιγμή το σόλο του Αldo Thomas- πέφτοντας συνεχώς, σκοντάφτοντας ακατάπαυστα.
Ο Καμίγ Μπουατέλ,ο οποίος συμμετείχε παλαιότερα στην παράσταση του Τιερέ « La Symphonie du Hanneton» (2003), στήνει μια παράσταση καταστροφική που προκαλεί με τη ζωντάνια και τη φαντασία της. Όλη η ομάδα συνδράμει σε απολαυστικές στιγμές, αστείρευτης φαντασίας και ανεξάντλητης ενέργειας.

Έτσι λοιπόν στο χιονισμένο Παρίσι, ζεσταίνεται η ψυχή και γοητεύεται ο οφθαλμός, δυο παραστάσεις θεάτρου-τσίρκου που εμπεριέχουν άπειρα βήματα χορού και ομορφαίνουν τον κόσμο των παραστατικών τεχνών.
Αν συναντήσετε στο δρόμο σας αυτές τις ευφάντατες και μαγικές παραστάσεις, καθώς θα ταξιδεύσουν μετά το Παρίσι στη Γαλλία και στο εξωτερικό, μην τις χάσετε.

Μια υπέροχη ρομαντική κωμωδία, τοιχογραφία εποχής με πολύ γέλιο και με πολύ γοητευτικό θέμα. Ο Έρνεστ είναι γυμνός, όπως ο μέσος άνθρωπος σήμερα μπρος στις ανθρώπινες αντιξοότητες.  Ένα ερωτικό παιχνίδι διεκδίκησης, με αφορμή την αναζήτηση του ανθρώπου για την ουσιαστική του ταυτότητα, και την προσπάθειας να διπλώσουμε για να μην πορευόμαστε μόνοι. Μια μοντέρνα διασκευή   με την αισθητική μιας ασπρόμαυρης ταινίας

Σε ένα αρχοντικό στη Βιέννη ζούσε πολλά χρόνια πριν ένα ζευγάρι ευγενών: ο βαρόνος Αϊζενστάιν και η βαρόνη Ροζαλίντε. Στο ίδιο σπίτι ζούσε επίσης η Αντέλε, η καμαριέρα τους. Φίλος του ζευγαριού ήταν ο Μπλιντ, δικηγόρος στο επάγγελμα. Με παραμυθένιο τρόπο, γυρνώντας το δείχτη ενός ρολογιού,  πάμε πολλά χρόνια πίσω, για να τους βρούμε συμμαθητές στο ίδιο σχολείο. Θα τους δούμε σε μάθημα χορού, σε μάθημα μουσικής, στην απονομή των διπλωμάτων τους. Θα ακολουθήσει η πρόταση γάμου του  Αϊζενστάιν στη Ροζαλίντε. Ύστερα ο γάμος του ζευγαριού. Θα περάσουν λίγα χρόνια…. Ο Αϊζενστάιν θα προκαλέσει πολλά προβλήματα με το χαρακτήρα του, ώσπου σε ένα χορό μεταμφιεσμένων θα δοθεί η λύση, χαρίζοντας ένα ευτυχισμένο τέλος στην ιστορία μας…

Το μιούζικαλ του Νίκου Κυπουργού "Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει" (Λιμπρέτο: Θωμάς Μοσχόπουλος, με τη συνεργασία του συνθέτη) γράφτηκε κατά παραγγελία του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, όπου και παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 1994 για δύο μόνο παραστάσεις υπό τη διεύθυνση του Θόδωρου Αντωνίου. Το έργο είναι βασισμένο στο παραμύθι «Τα καινούργια ρούχα του Βασιλιά», μεταφερμένο στο χώρο της μουσικής και μπολιασμένο με τη σατιρική διάθεση των δημιουργών για την ελληνική μουσική πραγματικότητα της εποχής, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μια χαριτωμένη και ποιητική εισαγωγή στον κόσμο της μουσικής για παιδιά κάθε ηλικίας.

 Η Κάθυ και ο Φιλ είναι ένα ερωτευμένο ζευγάρι που θέλει να συγκατοικήσει. Ψάχνουν σπίτι και καταλήγουν να νοικιάσουν το μικροσκοπικό δώμα πάνω από το διαμέρισμα της ιδιοκτήτριάς του, μιας ηλικιωμένης ιδιόρρυθμης κυρίας, της Πατ.
Μετακομίζουν και καταφέρνουν τελικά να βάλουν σε τάξη τα λιγοστά έπιπλά τους, ενώ παράλληλα δημιουργούν αταξία στη σχέση τους. Σε αυτό συνεργεί με τις «αδιάκριτες» επισκέψεις της και η Πατ δημιουργώντας εντάσεις στο ζευγάρι.  
Στην πορεία της συμβίωσής τους βλέπουμε την Κάθυ και τον Φιλ, με κωμικό τρόπο, να τοποθετούν τα προσωπικά τους όρια, να επαναπροσδιορίζουν τον έρωτά τους και να αναθεωρούν τις απόψεις τους για τις ανθρώπινες σχέσεις με επίκεντρο φυσικά τη δική τους. Η Πατ -σταθερή αξία- εξακολουθεί να ανεβάζει τις θερμοκρασίες με τον παρεμβατικό κυνισμό της. Όμως ο έρωτας φέρνει ευχάριστες αλλαγές στη ζωή του ζευγαριού, πού ετοιμάζεται να αποκτήσει παιδί κι αυτό είναι επιτέλους αφορμή για να φύγουν από το διαμέρισμα! 

Μετά από μια πολύ επιτυχημένη χειμερινή σεζόν και μια εξίσου επιτυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία, αποφάσισαν να συνεργαστούν και φέτος, στη σκηνή του Γυάλινου Μουσικού Θεάτρου, παρέα με τον Τόλη Φασόη, ιδρυτή, συνθέτη και ερμηνευτή του θρυλικού συγκροτήματος της δεκαετίας του ΄80 Sharp Ties, το Μάνο Λυδάκη, έναν νέο ταλαντούχο τραγουδοποιό και τον Πάρη Γκαγκαστάθη, έναν πολύπλευρο μουσικό, τραγουδιστή και φίλο από τα παλιά.

Στις εμφανίσεις τους, θα ακουστούν τραγούδια από τους προσωπικούς τους δίσκους και βέβαια, από τις μεγάλες στιγμές του Πάνου Κατσιμίχα (από τη συνεργασία του με τον Χάρη) και του Μάνου Ξυδούς (με τους Πυξ Λαξ). Το πάζλ ολοκληρώνεται με τραγούδια των: Γ. Ανδρέου, Θ. Μικρούτσικου, Jacques Brel, Pink Floyd, Lou Reed, B. Dylan, R.E.M, Rage against the machine, Van Morrison και ένα μικρό αφιέρωμα στους Beatles.

Οι Άγαμοι Θύται ξαναχτυπούν ανανεωμένοι ξαναμονταρισμένοι, ενισχυμένοι και με μπότοξ αυτοσαρκασμού στο Ζυγό από τις 6 Νοεμβρίου. Σαρωτικοί με διαφανείς κουκούλες, τρύπιες χύτρες ταχύτητας, λαχανί και πράσινη ανάπτυξη, ανελέητοι σαν ΣΔΟΕ της σάτιρας και λυρικοί σαν νέοι υφυπουργοί περιβάλλοντος, ξαναβγαίνουν μπροστά για να διεκδικήσουν μερίδιο δημοσιότητας στις δημοσκοπήσεις.

Με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη στο γενικό κουμάντο, όπως πάντα, και με την αρωγή της ιστορικής φράξιας των Δημήτρη Σταρόβα, Ρούλας Μανισάνου, Στάθη Παχίδη, Χρήστου Μητρέντζη.
Μαζί τους κι εξ αδιαιρέτου οι: Μπέσυ Μάλφα, Ταξιάρχης Χάνος, Κρατερός Κατσούλης, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, ο Άλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος και  οι Cabaret Balkan, σε μια δυναμική, υπερκομματική συνεργασία, με πνευστά, μπουριά, και άλλα όπλα μαζικής ηχητικής καταστροφής και με γενικό σύνθημα: ή σαρκάζουμε ή βουλιάζουμε.

Παρουσιάζονται έργα μαθητών προσχολικής και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης  της Α΄ και Β΄ Διεύθυνσης Π.Ε. Αθηνών καθώς και  της Δυτικής Αττικής, μαζί με έργα παιδιών που δημιουργήθηκαν στους Κύκλους Εικαστικών Εμπειριών που πραγματοποιούνται στο χώρο του Μουσείου
Σκοπός είναι τα παιδιά, με την προτροπή των εκπαιδευτικών, να προσεγγίσουν το θέμα της τροφής και της διατροφής μέσα από την τέχνη.
Τα ερεθίσματα είναι πολύπλευρα και οι αφορμές από σχετικά εικαστικά έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών
Το φαγητό είναι πολύ κοντά στην τέχνη. Υπάρχουν κανόνες και νόμοι, απαιτεί φαντασία και αυτοσχεδιασμό, χρησιμοποιεί υλικά και το αποτέλεσμα είναι…μια σύνθεση.
Όπως κάθε μορφή τέχνης φανερώνει συναισθήματα, τη διάθεση, το χαρακτήρα και την αισθητική του καθενός.
Τα παιδιά αναζητούν στα έργα τους εικαστικές λύσεις και δοκιμάζουν ποικίλα υλικά και τεχνικές ζωγραφικής, δημιουργώντας μια πολύ…νόστιμη έκθεση.

Ηθοποιοί και μουσικοί, που παίζουν ζωντανά  συναντούν κούκλες ανθρωπίνων διαστάσεων, πολύχρωμες φιγούρες και μαγικές σκιές και παρασύρουν  μικρούς και μεγάλους θεατές να γίνουν συνταξιδιώτες του Ιάσονα και της παρέας του για να συναντήσουν μυθικούς ήρωες, θεούς και αλλόκοτα πλάσματα, σε μία παράσταση με μελωδικούς σκοπούς και τραγούδια από όλη την Ελλάδα.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Βρισκόμαστε στην πόλη της Ιωλκού, όπου βασιλεύει ο Πελίας, έχοντας πάρει με τη βία το θρόνο από τον αδελφό του. Ο λαός υποφέρει από τη βασανιστική του συμπεριφορά, αλλά το πλήρωμα του χρόνου φτάνει και ο Ιάσονας, αποφασίζει να πάρει πίσω αυτό που δικαιωματικά του ανήκει, δηλαδή το θρόνο της Ιωλκού. Ο θείος του όμως δεν είναι και πολύ πρόθυμος να υποχωρήσει και βάζει τον Ιάσονα στη μεγαλύτερη δοκιμασία: να του φέρει το χρυσόμαλλο δέρας από τη μακρινή Κολχίδα. Με συμμάχους τους θεούς και συνταξιδιώτες τους πιο γενναίους πολεμιστές, ο ήρωάς μας επιβιβάζεται στην Αργώ και το ταξίδι ξεκινά. Θα καταφέρουν να γυρίσουν πίσω νικητές;

Ο Κώστας Μακεδόνας και η Γιώτα Νέγκα υπόσχονται να μας χαρίσουν ένα μελωδικό, διασκεδαστικό πρόγραμμα με υψηλή αισθητική και πάνω απ’ όλα καλά τραγούδια. Τραγούδια φυλαγμένα στην καρδιά μας αλλά και τραγούδια που δεν έχουμε την ευκαιρία να άκουμε συχνά σε μια μουσική συνάντηση ψυχής! Από τη μουσική γειτονιά του αγαπημένου Βασίλη Τσιτσάνη και των Βαμβακάρη, Παπαιωάννου, Μπαγιαντέρα, Ζαμπέτα μέχρι τα σύγχρονα μονοπάτια των Νικολόπουλου, Κραουνάκη, Ζήκα κ.α.

Μουσικές και ερμηνείες που δημιουργούν ατμόσφαιρες, προκαλούν συναισθήματα, φλερτάρουν με τη μνήμη. Μια αυθεντική πρόταση ψυχαγωγίας με κλασσικά πλέον ακούσματα!

Tην Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, το ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ανοίγει τις πόρτες του για τη νέα σεζόν, με μία μοναδική μουσική συνεύρεση, με δύο από τους πρωταγωνιστές της εναλλακτικής μουσικής σκηνής της Αθήνας: της κολεκτίβας Cast-a-Blast και του συγκρότηματος Imam Baildi.

Οι Imam Baildi δημιουργήθηκαν το 2005 από τον Ορέστη και Λύσανδρο Φαληρέα που ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν samples από ελληνικά τραγούδια των δεκατιών του ’40, του ’50 και του ‘60. Οι Imam καταφέρνουν να μπολιάσουν ελληνική μουσική που γράφτηκε πριν από σαράντα και εξήντα χρόνια με μοντέρνα beats και samples.  Ο ήχος είναι σαν να εισάγεις μια 8μελή ελληνική μπάντα της δεκαετίας του ‘60 σε ένα σύγχρονο club ηχοσύστημα. Ο dj μιξάρει μελωδίες από παλιά ελληνικά κομμάτια με χορευτικά beats σε συνδυασμό ένα δυνατό rhythm section (live drums, μπάσο και κρουστά).

Τα πιο χορευτικά κομμάτια στηρίζονται σε ένα θεαματικό ντουέτο με χάλκινα πνευστά (σαξόφωνο – τρομπέτα), ενώ η κιθάρα και το μπουζούκι αναπαράγουν πιστά την ατμόσφαιρα των ρεμπέτικων τραγουδιών. Η σκηνική παρουσία ολοκληρώνεται με τα φωνητικά του MC Yinka και της Lady Faye και το αποτέλεσμα είναι ιδιότυπο και μοναδικό.

Το 1893 έγινε μία έκλειψη σελήνης στην Τουρκί, και οι Τούρκοι, πεπεισμένοι ότι ένα "κτήνος" κατάπινε το φεγγάρι, έστρεψαν τα όπλα τους προς τον ουρανό προσπαθώντας να το σκοτώσουν.
Με τα ίδια όπλα, που κάπνιζαν ακόμη από ένα φυλετικό μίσος κατά του γειτονικού τους λαού των Αρμενίων, εξολόθρευσαν τους χριστιανούς Αρμένιους, με μια σειρά από εκτεταμένα πογκρόμ στα τέλη του 18ου αιώνα, που κορυφώθηκαν με τη γενοκτονία του 1915 και τον αφανισμό περίπου δύο εκατομμυρίων Αρμενίων.

Ο Ρίτσαρντ Καλινόσκι τοποθέτησε τη δράση του έργου στο Μιλγουόκι του Ουισκόνσιν ανάμεσα στο 1921 και το 1933. Ο εικοσάχρονος Αράμ Τομασιάν, μοναδικός επιζών της οικογένειάς του από το ολοκαύτωμα, διέφυγε στις Η.Π.Α., όπου εργάζεται ως φωτογράφος, ειδικευμένος στις οικογενειακές φωτογραφίες μεταναστών, και φιλοδοξεί να γίνει ο γεννήτορας της καινούργιας οικογένειας Τομασιάν. Από την Αρμενία έχει φέρει μαζί του μόνο μία οικογενειακή φωτογραφία και το παλτό του πατέρα του, το οποίο του πρόσφερε κάλυψη, ώστε να διασωθεί. Από τη φωτογραφία έχει κόψει τα κεφάλια των νεκρών συγγενών του και έχει τοποθετήσει το δικό του και της δεκαπεντάχρονης Σέτα, που μόλις έχει φτάσει στην Αμερική από το ορφανοτροφείο της Κωνσταντινούπολης, ως "νύφη από φωτογραφία". Με τη νεαρή του σύζυγο ο Αράμ ανυπομονεί να επιδοθεί στο ιερό τους καθήκον, που συνίσταται στη γέννηση των απογόνων του πατέρα του, οι οποίοι θα συμπληρώσουν τη φωτογραφία.

Ωστόσο το σχέδιο του Αράμ δεν πάει κατ' ευχήν: η Σέτα δεν είναι το κορίτσι που ο Αράμ Τομασιάν διάλεξε από τη φωτογραφία να γίνει γυναίκα του• η φωτογραφία που είδε ήταν  ενός άλλου, νεκρού κοριτσιού. Σα να μην έφτανε αυτό, η νύφη που του ήρθε δεν είναι ικανή να τεκνοποιήσει λόγω ελλιπούς διατροφής στο ορφανοτροφείο. Με το βάρος της απώλειας των οικογενειών τους και ανίκανοι να αποκτήσουν δικά τους παιδιά, οι τρομαγμένοι επιζώντες αγωνίζονται για την κατανόηση και το συμβιβασμό. Μέσα σε αυτό το σχήμα εισβάλλει ο Βίνσεντ, ένα άστεγο αγοράκι, το οποίο η Σέτα παίρνει υπό την προστασία της. Τα τρία ορφανά παλεύουν με την πληγωμένη τους ύπαρξη και τελικά η εμφάνιση του Βίνσεντ αλλάζει τη ζωή του Αράμ και της Σέτα για πάντα. Μετά από χρόνια σιωπής η Σέτα κατορθώνει να πείσει τον Αράμ να πάψει τα "μνημόσυνα" για τη χαμένη του οικογένεια, απομυθοποιώντας το παλτό του πατέρα, απομακρύνοντας τη φωτογραφία με τα κομμένα κεφάλια και αποδεχόμενος τον μικρό Βίνσεντ ως το νέο μέλος στην οικογένεια Τομασιάν.

Μαζί παρουσιάζουν ένα καθαρά λαϊκό πρόγραμμα καθώς και τραγούδια από τη νέα κοινή τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Λεβέντικες Καρδιές» σε στίχους και μουσική του Βαγγέλη Κορακάκη, που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης αγαπημένα ρεμπέτικα και δημοτικά τραγούδια, με διανθίσματα από το έντεχνο ρεπερτόριο.
Στην παρέα τους συμμετέχουν η Σταυρούλα Μανωλοπούλου, η Ελένη Καπηλίδη,ο Άλκης Μαύρος,και στο μπουζούκι ο Βασίλης Κορακάκης.

Η Άνοδος που πέρυσι φιλοξένησε αρκετά από τα live της πόλης, με την επιμέλεια της ομάδας του cinema φέτος, μετατρέπεται σε ένα club που συνδυάζει τα θεματικά πάρτυ με το live.

Κάθε Τετάρτη House ρυθμοί από Έλληνες και ξένους djs, live acts και dancing shows. Κάθε Πέμπτη τα μοναδικά “Showtime” Parties της ομάδας “Red Alert” θα φέρουν στα decks τους DJ YOUNG, DJ ICE, MR.CHI, DJ 4T και Dj Chris Child με μουσικές εναλλαγές από R&B και hip hop σε black house και disco. Τα live acts από τους Αλέξης Δέλτα (Nebma) & Grace  καθώς και τους Miss Jo & Lady B διαδοχικά κάθε εβδομάδα θα ανεβάσουν τον πήχη της διασκέδασης κάθε Πέμπτη στο Cinema.

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο το cinema at anodos stage ανοίγει τις πόρτες του στο live. Ο Μύρωνας Στρατής και οι Profesional sinnerz + Kόμης Χ , κατάφεραν φέτος να δημιουργήσουν τον πιο φρέσκο ήχο της πόλης, να μονοπωλήσουν με τα τραγούδια τους τα air play των ραδιοφωνικών σταθμών και των club, δημιουργώντας μετά από αρκετά χρόνια ένα καινούργιο μουσικό κύμα.

H ζωντανή πλευρά της πόλης, αυτήν τη σεζόν κάθε Παρασκευή και Σάββατο, βρίσκει την έκφραση της στο cinema at anodos stage.

Η παράσταση Το Αμάρτημα της Μητρός μου είναι μια ποιητική θεατρική αφήγηση, που παράλληλα με την εξέλιξη της πλοκής, επιχειρεί να αναδείξει τη γοητεία της γλώσσας, τη λεπτότητα των αισθημάτων και τις αποχρώσεις των χαρακτήρων του Βιζυηνού.Ο κόσμος του Βιζυηνού λειτουργεί ανθρωποκεντρικά και ανθρωπομορφικά. Γεννημένος αφηγητής, ο συγγραφέας ξέρει να στήνει μια ιστορία, να κανονίζει τις αναλογίες και τους ρυθμούς της, να δημιουργεί τις κατάλληλες εντάσεις στην κατάλληλη στιγμή και να κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη.Η δράση, η πλοκή και οι πράξεις των προσώπων είναι τα δυναμικά μοτίβα, που οδηγούν στη λύση του δράματος και του μυστηρίου πίσω από το Αμάρτημα της Μητρός. Η ερμηνεία του Ηλία Λογοθέτη και η σκηνοθετική ματιά του Κωστή Καπελώνη προτείνουν μια καινούρια θεατρική αφήγηση του αριστουργηματος του μεγάλου συγγραφέα.

Το φετινό πρόγραμμα της Καμεράτα που απευθύνεται αποκλειστικά σε μαθητές της γ’ τάξης του Δημοτικού περιλαμβάνει επισκέψεις των τριών μουσικών (Λήδα Μασούρα, Λήδα Ζουρνατζή, Αλεξάνδρα Στρατηγοπούλου)– υπευθύνων του προγράμματος στα σχολεία, στη διάρκεια των οποίων τα παιδιά καλούνται να συμμετάσχουν σε ποικίλες δραστηριότητες ακρόασης, κατασκευής μουσικών οργάνων και εικονογράφησης. Την επίσκεψη ανταποδίδουν οι μικροί μαθητές ... στο Μέγαρο όπου τους περιμένει με μια ειδικά διαμορφωμένη και «αφιερωμένη» σ’ αυτούς συναυλία η Καμεράτα. Στη μοναδική αυτή συνάντηση οι μικροί μαθητές με τους δασκάλους τους θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τους μουσικούς και τα όργανα της Ορχήστρας, θα ακούσουν μουσικά αποσπάσματα από αγαπημένες κλασικές μελωδίες και θα δουν ολοκληρωμένο το αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων στις οποίες έχουν μετάσχει οι ίδιοι στα σχολεία του. Στη συνέχεια τους περιμένουν... πολλές εκπλήξεις!

Η δημιουργική και πρωτότυπη αξιοποίηση τεχνικών αφήγησης, δραματοποίησης,ψυχοκινητικής, μουσικοκινητικής και εικαστικών τεχνών συνθέτει ένα "θεατρικό περιβάλλον", στο οποίο ενσωματώνεται η καθημερινή εμπειρία από την οικογένεια και το σχολικό περιβάλλον και αναδεικνύεται ως βιωματική γνώση στο πλαίσιο της ελεύθερης έκφρασης και ομαδικότητας των παιδιών.Με την ολοκλήρωση του εργαστηρίου οι μαθητές θα παρουσιάσουν δείγμα δουλειάς στο θέατρο Επί Κολωνώ.

Με εφόδιο τη σπουδαία φωνή του, ο Στόκας αποδεικνύει κάτι που στους μουσικούς κύκλους ήταν ήδη γνωστό: την ικανότητα του να κινείται με πρωτοφανή άνεση ανάμεσα στο λαϊκό και το έντεχνο, το ροκ και τις μπαλάντες και με άξονα το προσωπικό του αίσθημα παρουσιάζει ένα ανθολόγιο αγαπημένων του τραγουδιών που φέρνουν τον ακροατή σε επαφή με μερικές από τις ωραιότερες στιγμές του νεώτερου ελληνικού ρεπερτορίου. Μία παράσταση για νέους και μεγαλύτερους που από την αρχή μέχρι τέλος τραγουδούν και χορεύουν!

Το Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης είναι ένα έργο με πρωταγωνιστές ένα σύζυγο που ζωντανεύει, μια ζωντανή που όλοι τη νομίζουν πεθαμένη, έναν από μηχανής αλλοδαπό μπάτλερ, έναν εραστή με πολιτικές φιλοδοξίες, μια ανικανοποίητη μαγείρισσα με ισχυρό μητρικό ένστικτο κι έναν αμαρτωλό πιανίστα με αδυναμία στα παιδιά από το εξωτερικό. Ολοι αυτοί συμμετέχουν σε ένα δείπνο όπου κανείς δεν τρώει, γιατί κανείς δε μπορεί να καταλάβει ποιος είναι και πού βρίσκεται, όπως όλοι μας άλλωστε.. Ποια είναι η οικογένεια, ποια είναι η δουλειά μας, ποια είναι τα αισθήματά μας, ποια τα οικονομικά μας, ποια τα συναισθήματά μας, ποια είναι η πατρίδα μας?

Πολλά τα ερωτηματικά, με κεντρική φιγούρα της δράσης, την  Ιοκάστη Παπαδάμου, μια γυναίκα που θα μπορούσε να είναι μια χαριτωμένη εκκεντρική αν η τρικυμία αυτής της κολασμένης νύχτας δεν την ξέβραζε ναυαγό σ’ έναν κόσμο αλλιώτικο απ’ αυτόν που είχε στο κεφάλι της...

Τύπος Α – ΦΙΛΟΙ του Εθνικού Θεάτρου
Η κάρτα «Φίλοι του Εθνικού Θεάτρου» προσφέρει, πέρα από τα εξαιρετικά προνόμια, την ικανοποίηση της στήριξης του Εθνικού Θεάτρου και την αίσθηση της ενεργού συμμετοχής στις εκδηλώσεις του.
Κόστος : 1.000 ευρώ

Τύπος Β – Συνολική Συνδρομή, η οποία προσφέρει την προαγορά ενός εισιτηρίου και για 15 νέες παραστάσεις της χειμερινής περιόδου και μια σειρά από άλλα προνόμια.
Κόστος : 225 ευρώ

Τύπος Γ – 10 Παραστάσεις, η οποία προσφέρει την προαγορά ενός εισιτηρίου για 10 παραστάσεις της χειμερινής περιόδου και μια σειρά από άλλα προνόμια.
Κόστος : 155 ευρώ

Τύπος Δ – 5 Παραστάσεις, η οποία προσφέρει την προαγορά ενός εισιτηρίου για 5 παραστάσεις της χειμερινής περιόδου και μια σειρά από άλλα προνόμια.
Κόστος : 80 ευρώ

Τύπος Ε – Εταιρική Κάρτα
Η εταιρική κάρτα δίνει τη δυνατότητα σε εταιρείες και οργανισμούς να προσφέρουν στους πελάτες, στα στελέχη ή στους εργαζόμενους εισιτήρια για τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, μαζί με τα προνόμια των συνδρομητών
Κόστος : 500 ευρώ

Οι κάρτες Β, Γ και Δ προσφέρονται και σε ειδικές τιμές για φοιτητές.

Παράλληλα για τους παλιούς συνδρομητές έχει προβλεφθεί έκπτωση στην τιμή αγοράς της νέας κάρτας καθώς και επιπρόσθετα προνόμια.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες για τα προνόμια και τις τιμές των καρτών μπορείτε να επικοινωνείτε με τα ταμεία του Εθνικού Θεάτρου (τηλ. 2105288170).

H έκθεση περιλαμβάνει πολύ σημαντικά έργα της δημιουργικής περιόδου του μεγάλου καλλιτέχνη στο εργαστήρι της Μαγιόρκα: λάδια και μεγάλο αριθμό χαρακτικών έργων της ώριμης περιόδου του, που αποδεικνύουν τη ζωντανή και πολύτιμη παρακαταθήκη του στη σύγχρονη ζωή. Στην έκθεση παρουσιάζονται λάδια της περιόδου 1976-1981, πρωτότυπα χαρακτικά έργα από τις σειρές Els Gossos (Τα σκυλιά), Gens de la mer (Άνθρωποι της θάλασσας) και τη σειρά Fundacio Palma, καθώς και φωτογραφίες των Jean-Marie del Moral και Francesc Catala-Roca από το εργαστήρι του Miro στη Μαγιόρκα. Όλο το υλικό προέρχεται από το Ίδρυμα Pilar i Joan Μiro της Μαγιόρκα. Η έκθεση στον «Ελληνικό Κόσμο» συγκεντρώνει έργα που φιλοξενήθηκαν σε μουσειακούς χώρους στη Θεσσαλονίκη.
H έκθεση «O Μiro της Μαγιόρκα» τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Καρόλου Παπούλια και της Ισπανικής Πρεσβείας στην Αθήνα.