Το πρόγραμμα του CineDoc περιλαμβάνει σημαντικά ντοκιμαντέρ που έχουν προβληθεί σε μεγάλα Φεστιβάλ όπως, μεταξύ άλλων, η ταινία Garbage Dreams, που έκανε την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ του Άμστερνταμ IDFA 2009, υποψήφιο για το Οσκαρ 2010, El Systema που εντυπωσίασε στην τελετή έναρξης του Φεστιβάλ της Nyon, και Glenn Gould: Genius Within που προκάλεσε αίσθηση στο Φεστιβάλ του Toronto 2009.

Οι προβολές διοργανώνονται από το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, σε συνεργασία με την διοργανώτρια του LA Greek Film Festival, Αύρα Γεωργίου και την Anemon Productions. Η διοργάνωση γίνεται σε συνεργασία με το δίκτυο Μεσόγειος ΣΟΣ.

Ένα δευτερόλεπτο μετά κοιτώ το εισιτήριο μου… Ψάχνει μια θέση για την παράσταση του Τζέιμς Τιερέ (James Thierree)... Μόλις βγω στην επιφάνεια της γης, τουλάχιστον τριάντα άτομα κρατάνε τα ίδια πανομοιότυπα άσπρα χαρτάκια. Μάταια...τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί εδώ και μήνες... κι εγώ είμαι απλώς τυχερή, η φίλη μου είχε αρχικά άλλο συνοδό, ο οποίος, ευτυχώς για μένα, πούντιασε,-βλέπετε η πόλη του φωτός παρά τη διεθνή ακτινοβολία της παραμένει παγωμένη...
Η παράσταση του Τζέιμς Τιερέ, άρτια και ονειρική, δικαιολογεί απόλυτα τον ενθουσιασμό του κοινού. Μόνος στη σκηνή με συντρόφους κυρίως θαλάσσιες υπάρξεις αλλά και πλάσματα χιμαιρικά, σ’ ένα σπίτι-καράβι με πανιά, μας ταξιδεύει σε τόπους σκοτεινά παραμυθένιους...
Στο πρόγραμμα της παράστασης γράφει : « Θα ήθελα σήμερα, σ’αυτή τη σελίδα, να μη σας διηγηθώ την ιστορία του Ραούλ. Μου επιτρέπετε...; Θα ήθελα αυτό το βράδυ να σας μεταμορφώσω σε σκιές και να σκορπίσω  σαν τον τσουχτερό άνεμο στα πρόσωπα σας, το εύθραστο σκηνικό μου... Με παρακολουθείτε;...»  Και καταλήγει  «καθώς δεν ελέγχω τίποτα πραγματικά. Αλλά και τίποτα δε μας ελέγχει. Τουλάχιστον, το ελπίζω... »

Η εξομολόγηση ενός μοναχικού ανθρώπου στο κέντρο μιας ουτοπίας θα μπορούσε να είναι η ιστορία του Ραούλ. Ο Τζέιμς Τιερέ διεκδικεί επάξια το ρόλο του δημιουργού ενός ονειρικού θεάτρου -χάρη επίσης στις φανταστικές υπάρξεις που κατασκευάζει η μητέρα του Victoria Chaplin- αλλά κι εξίσου απαιτητικού σε σωματικό επίπεδο. Αρχικά, ακροβάτης, κλόουν δεν εγκαταλείπει το αγαπημένο του τσίρκο, το στολίζει με χορευτικά βήματα που απαξιώνουν τη βαρύτητα.
Η μουσική του Βιβάλντι και του Σούμπερτ συνοδευόμενη από ηλεκτρικές ενορχηστρώσεις εντείνει τη συγκινησιακή δυναμική της παράστασης, η οποία ωστόσο δεν παύει να διανθίζεται από κωμικά επεισόδια άξια του oνόματος του παππού Σαρλό.

Από τον εντυπωσιακό μηχανικό εξοπλισμό του «Raoul » στην παντοδυναμία των αντικειμένων του « L’immediat » το τσίρκο δείχνει την επιρροή του άψυχου κόσμου στη ζωή μας – τελικά ίσως όχι και τόσο άψυχου, τουλάχιστον όσον αφορά τις δυο παραστάσεις. Αν και η παράσταση του Camille Boitel (Καμίγ Μπουατέλ) μπορεί να φαίνεται πιο ανάλαφρη και αστεία καταστροφική, δεν παύει κι αυτή με τον τρόπο της να αντικατοπτρίζει το παρόν και την αποτυχία του σύγχρονου ανθρώπου να ορίσει τη ζωή του. Επί σκηνής, ένα πλήθος από αντικείμενα, ξεβρασμένα στην ξηρά σαν από ναυάγιο, σπασμένες καρέκλες, ξεκοιλιασμένα στρώματα, καταστραμμένα ντουλάπια. Και οι κάτοικοι αυτού του κόσμου, ναυαγοί ενός κόσμου σε αποσύνθεση συνεχίζουν παρά τις δυσκολίες, ισορροπώντας στο κενό –λαμπερή στιγμή το σόλο του Αldo Thomas- πέφτοντας συνεχώς, σκοντάφτοντας ακατάπαυστα.
Ο Καμίγ Μπουατέλ,ο οποίος συμμετείχε παλαιότερα στην παράσταση του Τιερέ « La Symphonie du Hanneton» (2003), στήνει μια παράσταση καταστροφική που προκαλεί με τη ζωντάνια και τη φαντασία της. Όλη η ομάδα συνδράμει σε απολαυστικές στιγμές, αστείρευτης φαντασίας και ανεξάντλητης ενέργειας.

Έτσι λοιπόν στο χιονισμένο Παρίσι, ζεσταίνεται η ψυχή και γοητεύεται ο οφθαλμός, δυο παραστάσεις θεάτρου-τσίρκου που εμπεριέχουν άπειρα βήματα χορού και ομορφαίνουν τον κόσμο των παραστατικών τεχνών.
Αν συναντήσετε στο δρόμο σας αυτές τις ευφάντατες και μαγικές παραστάσεις, καθώς θα ταξιδεύσουν μετά το Παρίσι στη Γαλλία και στο εξωτερικό, μην τις χάσετε.

Το μιούζικαλ του Νίκου Κυπουργού "Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει" (Λιμπρέτο: Θωμάς Μοσχόπουλος, με τη συνεργασία του συνθέτη) γράφτηκε κατά παραγγελία του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, όπου και παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 1994 για δύο μόνο παραστάσεις υπό τη διεύθυνση του Θόδωρου Αντωνίου. Το έργο είναι βασισμένο στο παραμύθι «Τα καινούργια ρούχα του Βασιλιά», μεταφερμένο στο χώρο της μουσικής και μπολιασμένο με τη σατιρική διάθεση των δημιουργών για την ελληνική μουσική πραγματικότητα της εποχής, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μια χαριτωμένη και ποιητική εισαγωγή στον κόσμο της μουσικής για παιδιά κάθε ηλικίας.

Παρουσιάζονται έργα μαθητών προσχολικής και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης  της Α΄ και Β΄ Διεύθυνσης Π.Ε. Αθηνών καθώς και  της Δυτικής Αττικής, μαζί με έργα παιδιών που δημιουργήθηκαν στους Κύκλους Εικαστικών Εμπειριών που πραγματοποιούνται στο χώρο του Μουσείου
Σκοπός είναι τα παιδιά, με την προτροπή των εκπαιδευτικών, να προσεγγίσουν το θέμα της τροφής και της διατροφής μέσα από την τέχνη.
Τα ερεθίσματα είναι πολύπλευρα και οι αφορμές από σχετικά εικαστικά έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών
Το φαγητό είναι πολύ κοντά στην τέχνη. Υπάρχουν κανόνες και νόμοι, απαιτεί φαντασία και αυτοσχεδιασμό, χρησιμοποιεί υλικά και το αποτέλεσμα είναι…μια σύνθεση.
Όπως κάθε μορφή τέχνης φανερώνει συναισθήματα, τη διάθεση, το χαρακτήρα και την αισθητική του καθενός.
Τα παιδιά αναζητούν στα έργα τους εικαστικές λύσεις και δοκιμάζουν ποικίλα υλικά και τεχνικές ζωγραφικής, δημιουργώντας μια πολύ…νόστιμη έκθεση.

Το 1893 έγινε μία έκλειψη σελήνης στην Τουρκί, και οι Τούρκοι, πεπεισμένοι ότι ένα "κτήνος" κατάπινε το φεγγάρι, έστρεψαν τα όπλα τους προς τον ουρανό προσπαθώντας να το σκοτώσουν.
Με τα ίδια όπλα, που κάπνιζαν ακόμη από ένα φυλετικό μίσος κατά του γειτονικού τους λαού των Αρμενίων, εξολόθρευσαν τους χριστιανούς Αρμένιους, με μια σειρά από εκτεταμένα πογκρόμ στα τέλη του 18ου αιώνα, που κορυφώθηκαν με τη γενοκτονία του 1915 και τον αφανισμό περίπου δύο εκατομμυρίων Αρμενίων.

Ο Ρίτσαρντ Καλινόσκι τοποθέτησε τη δράση του έργου στο Μιλγουόκι του Ουισκόνσιν ανάμεσα στο 1921 και το 1933. Ο εικοσάχρονος Αράμ Τομασιάν, μοναδικός επιζών της οικογένειάς του από το ολοκαύτωμα, διέφυγε στις Η.Π.Α., όπου εργάζεται ως φωτογράφος, ειδικευμένος στις οικογενειακές φωτογραφίες μεταναστών, και φιλοδοξεί να γίνει ο γεννήτορας της καινούργιας οικογένειας Τομασιάν. Από την Αρμενία έχει φέρει μαζί του μόνο μία οικογενειακή φωτογραφία και το παλτό του πατέρα του, το οποίο του πρόσφερε κάλυψη, ώστε να διασωθεί. Από τη φωτογραφία έχει κόψει τα κεφάλια των νεκρών συγγενών του και έχει τοποθετήσει το δικό του και της δεκαπεντάχρονης Σέτα, που μόλις έχει φτάσει στην Αμερική από το ορφανοτροφείο της Κωνσταντινούπολης, ως "νύφη από φωτογραφία". Με τη νεαρή του σύζυγο ο Αράμ ανυπομονεί να επιδοθεί στο ιερό τους καθήκον, που συνίσταται στη γέννηση των απογόνων του πατέρα του, οι οποίοι θα συμπληρώσουν τη φωτογραφία.

Ωστόσο το σχέδιο του Αράμ δεν πάει κατ' ευχήν: η Σέτα δεν είναι το κορίτσι που ο Αράμ Τομασιάν διάλεξε από τη φωτογραφία να γίνει γυναίκα του• η φωτογραφία που είδε ήταν  ενός άλλου, νεκρού κοριτσιού. Σα να μην έφτανε αυτό, η νύφη που του ήρθε δεν είναι ικανή να τεκνοποιήσει λόγω ελλιπούς διατροφής στο ορφανοτροφείο. Με το βάρος της απώλειας των οικογενειών τους και ανίκανοι να αποκτήσουν δικά τους παιδιά, οι τρομαγμένοι επιζώντες αγωνίζονται για την κατανόηση και το συμβιβασμό. Μέσα σε αυτό το σχήμα εισβάλλει ο Βίνσεντ, ένα άστεγο αγοράκι, το οποίο η Σέτα παίρνει υπό την προστασία της. Τα τρία ορφανά παλεύουν με την πληγωμένη τους ύπαρξη και τελικά η εμφάνιση του Βίνσεντ αλλάζει τη ζωή του Αράμ και της Σέτα για πάντα. Μετά από χρόνια σιωπής η Σέτα κατορθώνει να πείσει τον Αράμ να πάψει τα "μνημόσυνα" για τη χαμένη του οικογένεια, απομυθοποιώντας το παλτό του πατέρα, απομακρύνοντας τη φωτογραφία με τα κομμένα κεφάλια και αποδεχόμενος τον μικρό Βίνσεντ ως το νέο μέλος στην οικογένεια Τομασιάν.

Τύπος Α – ΦΙΛΟΙ του Εθνικού Θεάτρου
Η κάρτα «Φίλοι του Εθνικού Θεάτρου» προσφέρει, πέρα από τα εξαιρετικά προνόμια, την ικανοποίηση της στήριξης του Εθνικού Θεάτρου και την αίσθηση της ενεργού συμμετοχής στις εκδηλώσεις του.
Κόστος : 1.000 ευρώ

Τύπος Β – Συνολική Συνδρομή, η οποία προσφέρει την προαγορά ενός εισιτηρίου και για 15 νέες παραστάσεις της χειμερινής περιόδου και μια σειρά από άλλα προνόμια.
Κόστος : 225 ευρώ

Τύπος Γ – 10 Παραστάσεις, η οποία προσφέρει την προαγορά ενός εισιτηρίου για 10 παραστάσεις της χειμερινής περιόδου και μια σειρά από άλλα προνόμια.
Κόστος : 155 ευρώ

Τύπος Δ – 5 Παραστάσεις, η οποία προσφέρει την προαγορά ενός εισιτηρίου για 5 παραστάσεις της χειμερινής περιόδου και μια σειρά από άλλα προνόμια.
Κόστος : 80 ευρώ

Τύπος Ε – Εταιρική Κάρτα
Η εταιρική κάρτα δίνει τη δυνατότητα σε εταιρείες και οργανισμούς να προσφέρουν στους πελάτες, στα στελέχη ή στους εργαζόμενους εισιτήρια για τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, μαζί με τα προνόμια των συνδρομητών
Κόστος : 500 ευρώ

Οι κάρτες Β, Γ και Δ προσφέρονται και σε ειδικές τιμές για φοιτητές.

Παράλληλα για τους παλιούς συνδρομητές έχει προβλεφθεί έκπτωση στην τιμή αγοράς της νέας κάρτας καθώς και επιπρόσθετα προνόμια.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες για τα προνόμια και τις τιμές των καρτών μπορείτε να επικοινωνείτε με τα ταμεία του Εθνικού Θεάτρου (τηλ. 2105288170).

H έκθεση περιλαμβάνει πολύ σημαντικά έργα της δημιουργικής περιόδου του μεγάλου καλλιτέχνη στο εργαστήρι της Μαγιόρκα: λάδια και μεγάλο αριθμό χαρακτικών έργων της ώριμης περιόδου του, που αποδεικνύουν τη ζωντανή και πολύτιμη παρακαταθήκη του στη σύγχρονη ζωή. Στην έκθεση παρουσιάζονται λάδια της περιόδου 1976-1981, πρωτότυπα χαρακτικά έργα από τις σειρές Els Gossos (Τα σκυλιά), Gens de la mer (Άνθρωποι της θάλασσας) και τη σειρά Fundacio Palma, καθώς και φωτογραφίες των Jean-Marie del Moral και Francesc Catala-Roca από το εργαστήρι του Miro στη Μαγιόρκα. Όλο το υλικό προέρχεται από το Ίδρυμα Pilar i Joan Μiro της Μαγιόρκα. Η έκθεση στον «Ελληνικό Κόσμο» συγκεντρώνει έργα που φιλοξενήθηκαν σε μουσειακούς χώρους στη Θεσσαλονίκη.
H έκθεση «O Μiro της Μαγιόρκα» τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Καρόλου Παπούλια και της Ισπανικής Πρεσβείας στην Αθήνα.