"Σπασμένη καρδιά"

Αγαπημένο έργο του Τ.S. Elliot,  έχει χαρακτηριστεί από την Una Ellis - Fermor ως «μουσική σύνθεση» για τη δομή του. Ενώ ο  Clinton Scollard, θαυμάζοντας την αρμονία του έργου, το ονόμασε «το αριστούργημα του συγγραφέα». Ο συγγραφέας Τζων Φορντ σκιαγραφεί τους χαρακτήρες ψυχοσωματικά με χειρουργική ακρίβεια και τους τοποθετεί σε ένα ασφυκτικό κοινωνικό περιβάλλον. Πρόκειται για μια αλυσίδα εκρήξεων του ψυχικού κόσμου των ηρώων. Τα θραύσματα άλλες φορές πληγώνουν τους άλλους κι άλλες φορές τους ίδιους. Το συναισθηματικό φορτίο άλλοτε εκτινάσσεται βίαια κι άλλοτε συσσωρεύοντας πίεση, κατατρώει τα σωθικά των ηρώων. Είναι ένα έργο άριστης σύνθεσης με μεταφυσικές προεκτάσεις, που αποκαλύπτονται μέσα από την ψυχοσωματική πάλη των ηρώων. Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι οι χαρακτήρες του έργου βασίζονται στην ιατρική πραγματεία του Ρόμπερτ Μπέρτον  «Η Ανατομία  της μελαγχολίας».

Ο νεαρός στρατηγός Ετεοκλής, επεμβαίνει στον επικείμενο γάμο της δίδυμης αδερφής του Πενθέας με τον Οργίλο. Της επιβάλλει να παντρευτεί τον οικονομικά και κοινωνικά ανώτερο, αλλά και γηραιότερο Βασάνιο. Ο Βασάνιος, αποδεικνύεται μία άρρωστη και τυραννική προσωπικότητα, που μέσα στην παραφροσύνη της ζήλιας του, φυλακίζει ψυχή και σώμα της Πενθέας και την απομονώνει από τον οικογενειακό και κοινωνικό της περίγυρο. Ο Οργίλος, θέλοντας να εκδικηθεί, μεταμφιέζεται σε γριά ζητιάνα και μπαίνει στην υπηρεσία του πλούσιου Βασάνιου. Ο Ετεοκλής, συνειδητοποιώντας το λάθος του, αλλά και το κρυμμένο πάθος του για την αδερφή του, μπαίνει σε μία προσωπική πάλη με τον εαυτό του για να επανορθώσει και ζητάει σε γάμο την πριγκίπισσα Καλάνθα. Η Πενθέα, αντιδρά και επιλέγει να επαναστατήσει απέναντι στην εξουσία που ασκούν οι άλλοι πάνω της, αλλά και στον ίδιο της τον εαυτό. Επιλέγει την Ανορεξία έως  το Θάνατο. Ο μηχανισμός της εκδίκησης μπαίνει σε λειτουργία…