Εγγραφείτε στο Newsletter
Αγγλικά και ιταλικά τραγούδια και άριες από τον Χριστόφορο Σταμπόγλη
Ένας έλληνας καλλιτέχνης που κατακτά ήδη τη διεθνή μουσική σκηνή, ο βαθύφωνος Χριστόφορος Σταμπόγλης, ιδιαίτερα δημοφιλής στο κοινό του Μεγάρου, επιστρέφει στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος για ένα και μοναδικό ρεσιτάλ, τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου, αφιερωμένο σε αγγλικές και ιταλικές μελωδίες για φωνή και πιάνο.
Το ρεσιτάλ θα αρχίσει με τoν κύκλο Songs of Travel για φωνή και πιάνο («Ταξιδιωτικά τραγούδια») του Βρετανού Ραλφ Βων Ουίλλιαμς (1872-1958). Ο συνθέτης, γοητευμένος από τη μαγική και ονειρική ατμόσφαιρα του ομώνυμου ποιητικού έργου του Ρόμπερτ Λούις Στήβενσον –γνωστού μας από το περίφημο «Νησί των Θησαυρών»– αποφάσισε να μελοποιήσει εννέα από τα ποιήματα της συλλογής του κορυφαίου Σκοτσέζου λογοτέχνη του 19ου αιώνα (The Vagabond, Let Beauty awake, The Roadside Fire, Youth and Love, In Dreams, The infinite shining heavens, Whither Must I Wander? Bright is the ring of words, I have trod the upward and the downward slope). Τα τραγούδια είχαν γραφτεί αρχικά για βαρύτονο, ενώ αργότερα ο Βων Ουίλλιαμς ενορχήστρωσε εκ νέου ορισμένα από αυτά για μεγαλύτερο αριθμό οργάνων και φωνή.
Σε τρεις εξέχουσες μορφές της ιταλικής μουσικής του 19ου αιώνα είναι αφιερωμένο το δεύτερο μέρος της βραδιάς: τους Βιντσέντσο Μπελλίνι (1801-1835), Γκαετάνο Ντονιτσέττι (1797-1848) και Τζουζέππε Βέρντι (1813-1901). Μπορεί τα ονόματά και των τριών μουσουργών να έχουν συνδεθεί σχεδόν αποκλειστικά με την όπερα, όμως, και οι τρεις έγραψαν φωνητική μουσική δωματίου, ορισμένα σπάνια δείγματα της οποίας θα έχει την ευκαιρία το κοινό να απολαύσει στο ρεσιτάλ του Χριστόφορου Σταμπόγλη. Τα περισσότερα έργα φέρουν την υπογραφή του Μπελλίνι. Συγκεκριμένα, ο γνωστός βαθύφωνος επέλεξε τη σύνθεση Malinconia, Ninfa gentille από τις «Έξι αριέτες», επίσης τις «Τρεις αριέτες» (Il fervido desiderio, Dolente immagine di Filla mia, Vaga luna che inargenti), καθώς και τη Σκηνή και Άρια Quando incise su quel marmo. Στη συνέχεια, θα ακουστεί η αριέτα του Ντονιτσέττι Amore e morte. O επίλογος δεν θα μπορούσε παρά να ανήκει στον πατριάρχη του ιταλικού Ρομαντισμού Τζουζέππε Βέρντι. Πρόκειται για τέσσερα αποσπάσματα από τη συλλογή «Πέντε άριες δωματίου» σε ποίηση Αντζολίνι, Μάφφι, Βιττορέλλι και Σολέρα (Nell’ orror di notte oscura, Il tramonto, Non t’accostare all’urna και L’esule).

