«Νεφελοκοκκυγία»

H ποιητική της Μαρίας Κομπατσιάρη- Σαραντοπούλου ζει στο παιχνίδι του δυνατού φωτός, στον καταμερισμό των χώρων, στις χρωματικές αναλύσεις υψηλού ρυθμού, πάντα σύμφωνα με μία συγκεκριμένη αισθητική ευαισθησία, που βρίσκεται μακριά από καθαρούς ακαδημαϊσμούς ή από απλές στιλιστικές επαναπροτάσεις….
 Η διορατικότητα της δημιουργού στην έρευνα των γραφικών ουσιαστικών στοιχείων οδηγεί αναπόφευκτα τον παρατηρητή να αντιληφθεί τα πιο βαθιά άδυτα της πνευματικότητάς της στις πρωτογενείς συνθέσεις, που μετατρέπονται στην πιο στοιχειώδη και αφαιρετική δομή. Πράγματι, η ζωγράφος αναπαριστά τη γλώσσα της ακριβώς στην αρχέγονη ζωντάνια των παραστάσεων που επιβάλλονται λόγω της καθαρής τους φόρμας, ικανής να φέρει στο νου αισθήσεις ελευθερίας και δύναμης. Γράμματα και γραμμές, σημεία και ορθογώνια απλώνονται στους πίνακες της καλλιτέχνιδος με μία σειρά που είναι μόνο φαινομενικά τυχαία, γιατί η ζωγράφος θέλει να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ενός πραγματικού χώρου ως έκφραση των εσωτερικών της πιστεύω… Η έννοια της ζωγραφικής της δημιουργού είναι συνεπώς, όπως έχει γράψει η ιστορικός τέχνης και εικαστικός Anny Baltissera, εκείνη ενός νέου τρόπου να «διηγείσαι» τα χρώματα, τους χώρους, τους γραφιτισμούς,  με τη δημιουργική πολυπλοκότητα της να διακρίνεται στην εναλλαγή, στις τοποθετήσεις τους το ένα πάνω στο άλλο και στις αντιθέσεις τους.