Γκαλερί a.antonopoulou art

Η ιστορία χρησιμεύει στον καλλιτέχνη ως βασικό εργαλείο του και ο τίτλος της έκθεσης είναι δανεισμένος από το ποίημα του T.S. Elliot “The Waste Land” (μετάφραση Γ. Σεφέρης), γραμμένο το 1922, σημαντική χρονιά για την ιστορία της Ελλάδας, λόγω της μικρασιατικής καταστροφής. Το θέμα της έκθεσης έχει να κάνει  με την ανάλυση ιστορικών γεγονότων που σημάδεψαν την Ελλάδα, όπως ο Εμφύλιος και αργότερα η δημιουργία του στρατοπέδου της Μακρονήσου.

Σε μία εποχή όπως η σημερινή, που 20 χρόνια μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού έχουμε την κατάρρευση του υπαρκτού καπιταλισμού, ο καλλιτέχνης επανεξετάζει την ταυτότητά του, ως ανθρώπινο ον, που ξεκίνησε να ζει τον εικοστό αιώνα και συνεχίζει στον εικοστό πρώτο, με ανάλογα στρατόπεδα συγκέντρωσης, βασανιστηρίων, πρόσφυγες και οικονομικές κρίσεις.

Μέσα από αισθητικές ή αντιαισθητικές φόρμες, αλλά και την ανάλυση των πολιτικών γεγονότων της μεταπολεμικής Ελλάδας, αυτή η έκθεση έχει σαν στόχο να ερευνήσει την τραυματική φύση αυτών που έχασαν στον αγώνα τους για έναν ουτοπικό κόσμο, αλλά και των άλλων που νόμισαν πως κέρδισαν την άλλη πλευρά της ίδιας ουτοπίας. Η διερεύνηση του τραύματος είναι μέσα στις προθέσεις του καλλιτέχνη.

Ο καλλιτέχνης είναι γνωστός από την street art, στους δρόμους της Αθήνας, αφού έχει εξωραΐσει και ομορφύνει πολλά κτίρια  της Αθήνας. Το κεντρικό κτίριο των κοσμημάτων Ζολώτα, την πρόσοψη του θεάτρου Χώρα, το Πανόπτικον στου Ψυρρή, τα προσφυγικά και πολλά άλλα.

Το κύριο θέμα των έργων του είναι η ψυχολογία των μορφών του. Η πάλη, το συγκρουσιακό στοιχείο κυριαρχεί, τόσο στα ζευγάρια των μορφών του, όσο και σε κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά. Με την οξυδερκή ανάλυση των χαρακτήρων που πετυχαίνει μέσω της δουλειάς του, μας πείθει πως έχει διεισδύσει στον ψυχισμό τους παίζοντας τον ρόλο ενός ικανού και προικισμένου ανατόμου, ενός εκφραστικού ενδοσκόπου.